วันนี้คงเป็นการส่งท้ายปีแบบเงียบๆอยู่ที่บ้าน

ขอให้ปีหน้าเจอแต่เรื่องดีดี

ขอให้ทั้งปีมีความอดทน

ขอให้ทุกคนอย่าใจร้ายกับเราด้วยเถอะ

ขอให้ได้เถอะ ในสิ่งที่ปรารถนา

ขอให้นายเมตตา เป็นเงินทองได้ยิ่งดี

อยากเป็นเศรษฐี ที่มีความสุข

ไม่อยากเป็นทุกข์ทั้งกายและใจ

ขอให้โรคภัยห่างไกลตัวเรา

ขอให้ใจเขาเห็นใจเราบ้าง

ขอให้คนข้างๆ อยู่ตรงนั้นไม่ห่างไกล

ขอให้หัวใจ ไม่ช้ำไปมากกว่านี้

ขอให้มีที่ไว้ให้เราอยู่

ขอให้ศัตรูอยู่ไกลๆเรา

 

 

ขอมากไปป่าว แต่เหมาทั้งปีนะ

และสุดท้ายแล้วที่จะขอ

 

ขอให้สิ่งเหล่านี้ เกิดขึ้นกะทุกคนที่เข้ามาอ่านด้วย

...สาธุ๊...

 

 

ไม่รู้ว่ะ

ว่าควรทำยังไง

ว่าจะคิดอะไรได้

ว่าตัวเองเป็นได้แค่ไหน

อึดอัดว่ะ ต้องคิดเองอยู่คนเดียว

อยากจะห้าวๆ แล้วเข้าไปถามตรงๆเลย

ว่า เราเป็นอะไรสำหรับเค้า

ให้โทรมาได้ตลอด แต่โทรไปก็ไม่เคยจะว่างคุยกับชั้นเลยซักที

ไม่ชอบเลย ความรู้สึกแบบนี้

มันไม่ใช่ความรู้สึกแอบชอบใครซักคน ที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน

มันเป็นความรู้สึก ที่รอคอยfeed back เพื่อให้รู้ว่าเค้าคิดยังไงกับเรา

ถ้าถามไปเลย จะน่าเกลียด จะหน้าแหกมั้ย

และที่สำคัญ

เค้าจะตอบเรามั้ย

ไม่กลัวว่าคำตอบจะเป็นใช่ หรือไม่ใช่

แต่กลัวไม่มีคำตอบให้

 

อยากรู้ว่าสิ่งที่คุณทำให้เรา มันคือความรู้สึกแบบไหน

เราจะได้ทำตัวถูก เราจะได้เอาสมองไปคิดอย่างอื่นซะที

ตอนนี้ก็ทำงานไม่ได้ คิดงานไม่ออกแล้ว

อึดอัด คนที่จะให้คำตอบได้มีแค่เธอเท่านั้น

กลัวเหมือนกัน กลัวความเหินห่าง

และก็กลัวการหลอกลวง

 

ขออย่าได้มาหลอกกันเลยนะ

อย่ามาเล่นกับความรู้สึกชอบของคนอื่นเลย

ชั้นไม่ได้อยากจะเสียใจและเสียน้ำตาเพราะเธอนะ

 

จะอะไรยังไงกับชีวิตตัวเองเนี่ย

ชีวิตตอนนี้ตกต่ำจิง

จะมีเรื่องดีดีก็แต่เรื่องเพื่อนพ้อง พี่น้อง มิตร สหาย

 

งานก็คิดไม่ออก กลุ้มใจ

ความรักก็ไม่ลงตัว

บางวันสุข บางวันเศร้า

ดีใจได้วันเดียว ก็กลับมานั่งเหงาอีก

 

อยากจะมีความรักเหมือนดังใครๆ

อยากจะเป็นคนรักของใครสักคน

จะมีใครบ้างไหมที่ใจตรงกัน

และบังเอิญที่ชั้นจะไปตรงใจ

ก่อนนอนทุกคืน ได้แต่อธิฐาน

 

ให้เราได้พบกัน

.

.

.

 

ถ้าการกระทำของเธอ มันมากเกินคำว่าเพื่อน

แล้วมันมีความหมายเกินคำว่าเพื่อนด้วยรึป่าว

แล้วถ้ามันเกิน มันคือชอบ หรือรัก

หรือแค่เกือบ บางทีอาจแทนว่าเหงา

 

บอกชั้นที

 

 

วันนึงก็บอกว่าโทรหาแค่นี้ก็ไม่ต้องโทรหรอก

ก็เข้าใจว่า อยากให้โทรหาบ่อยๆ

แต่โทรไปไม่เคยจะมีเวลาคุยด้วย

แล้วจะให้โทรบ่อยเพื่อ

แล้วทำไมไม่โทรเอง เวลาที่ตัวเองว่าง

เกรงใจอะไร ไม่เห็นจะมีอะไรเลยชั้นเนี่ย

 

ตอนเช้าโทรไปปลุก ก็โทรจนกว่าจะรับเหมือนทุกที เพราะไม่รู้ว่าตื่นหรือไม่ตื่น

ก็กลัวจะตื่นสาย

ก็เลยโทรเหมือนจิก

กูกลับโดนว่า ว่าทำไมต้องโทรเหมือนโทรจิกอย่างนี้ด้วย

ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ ยังไง___ก็ตื่นอยู่แล้ว

เซงเลย ขนาดหลับต่อก็ยังเก็บไปคิด ว่าเฮ้ย กูผิดใช่มั้ย

และก็คิดว่า งั้นต่อไปนี้ ชั้นก็...ถ้าไม่โทรปลุก หายไปเลย

ก็จะปลุกเหมือนเป็นนาฬิกาปลุก โทรครั้งเดียวแล้วเลิก

คิดวนไปวนมาหลายรอบมาก กูผิดอะไร

แล้วกูควรทำยังไง ห่างหายไปดีมั้ย

หรือว่า อันนี้คือการเรียนรู้นิสัยกัน ว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร

ตรง เออ พูดตรงจิง แต่ก็ นะ กูผิดหรอ

นอยมาก

แล้วตอน8โมงกว่า ก็โทรมา

ถามว่าตื่นยัง

ถามว่าอยู่ไหนแล้ว

แล้วก็บอกว่า เมื่อเช้า___ขอโทษนะ

อืม ก็ทำให้ดีขึ้นบ้างนะ

ทำให้รู้ว่า เออ เค้าก็ยังรู้ความรู้สึกเราบ้าง

แต่ว่า มันก็ยังหาทางออกไม่เจออยู่ดี ว่าจะทำยังไง

 

เครียดหลายเรื่องแล้วนะ

ยังต้องมาโดนว่าอีก

เราก็นอยดิ่

 

 

 

 

อยากมีคนรัก

อยากมีคนดูแล

อยากมีคนใส่ใจ

อยากมีคนโทรห่วง

 อยากมีคนที่เราถูกใจ

อยากมีคนที่ตรงใจ

อยากมีคนลูบหัว

อยากมีคนกุมมือ

อยากมีคนตะโกนบอกว่า "คนนี้แฟนผม"